Geschiedenis van de Highlife
De geschiedenis van deze populaire muziek uit Ghana begint in de jaren twintig van deze eeuw. In Ghana, een voormalige Britse kolonie, vermengden Europese muziekstijlen zoals brassbands en kerkmuziek zich met West-Afrikaanse stijlen en met de lokale traditie. Highlife was een overkoepelende naam voor aan de ene kant danceband muziek en aan de andere kant guitarband muziek. De Britse kolonialen hielden feesten, waar men in vol ornaat naartoe ging om te dansen. Grote dansorkesten met zwarte musici speelden in ballrooms aanvankelijk vooral foxtrots en walsen e.d. maar ontwikkelden daarin vervolgens hun eigen stijl met Afrikaanse melodieën en complexe ritmes. Met de stationering van de Amerikanen tijdens WO 2 kwamen daar ook de invloeden van jazz, swing, salsa en calypso bij. Deze dansfeesten waren alleen bestemd voor de elite die zich voornamelijk aan de kust van Ghana ophield. Voor buitenstaanders speelden zich hier de "highlife" af. Aan de andere kant ontstond er in de palmwijnbars de guitarband highlife. De basis voor deze highlife-variant waren traditionele Ghanese liederen, die iedereen kende. Met de komst van zeelieden uit Europa en uit de Nieuwe Wereld deed de gitaar zijn intrede in Ghana en deze werd enorm populair. De gitaar werd samen met simpele percussie-instrumenten het vaste begeleidingsinstrument van deze liederen. De two-finger-guitar-picking-stijl is kenmerkend voor deze highlifemuziek. De plek om deze highlifemuziek te spelen waren de palmwine-bars. Daarom werd deze muziek ook wel palmwine-muziek genoemd. Aanvankelijk speelde men op (vaak zelfgemaakte) akoestische gitaar. In de jaren zestig werd de akoestische gitaar ingeruild voor een elektrische en werd de percussie uitgebreid. Kwaa Mensah was een van de grote voorbeelden, Sloopy is een van zijn van zijn muzikale nazaten.

Met de onafhankelijkheid van Ghana in 1957 kreeg highlife een enorme populariteit, met name de danceband-variant. Een beroemde dancebandleider was E.T. Mensah. Dankzij hem werd highlife populair in heel West-Africa. Osibisa, een in Londen door Ghanezen opgerichte popgroep, maakte furore met hun Afrorock, popmuziek met highlife, waarmee ze hoog scoorde in de Europese hitparades. Het was voor vele westerlingen de eerste keer dat ze met Afrikaanse muziek in aanraking kwamen. 

Vanaf de 60-er jaren doet de elektrische gitaar zijn intrede, die een enorm effect heeft op de populariteit van de Highlife, die inmiddels vanuit Ghana is overgewaaid naar de buurlanden. Door de steeds slechter wordende economische situatie in Ghana vertrokken veel muzikanten naar Nigeria. Hierdoor steeg vooral in Nigeria de populariteit van de guitar-band Highlife ongekend, met als absolute hoogtepunt 'Sweet mother', de bestverkochte en grootste Afrikaanse hit aller tijden van Prince Nico M'barga & Rocafil Jazz. Eind jaren 80 verkasten veel goede en getalenteerde Ghanese High-lifemuzikanten naar Europa vanwege de stijgende populariteit van Afrikaanse muziek, waardoor de Highlife ook hier vaste voet aan de grond kreeg.
Vandaag de dag is highlife nog steeds populair in Ghana. Het is een muziekstijl die in beweging blijft en invloeden ondergaat maar tevens stevig geworteld blijft in de Afrikaanse traditie.

Burger Highlife
Ondertussen beleefde de Ghanese muziek op een nogal onwaarschijnlijke manier een opleving.In het midden van de jaren 80 steeg de populariteit van Highlife muziek in Duitsland met artiesten als George Darko en de Lumba Brothers.
Terwijl Burger Highlife zich in Duitsland sterk manifesteerde,  cultiveerde Pat Thomas een Highlife scène in Toronto, Canada samen met andere muzikanten die in het buitenland werkten zoals Agyeman, Obo Addy en Kumbi Saleh.

De jaren 80 maakte de groei van de populariteit van Jamaicaanse Reggae muziek door en deze reggae ritmes konden gemakkelijk gemengd worden met de snelle beat van de Highlife. De zanger Amakye Dede werd een superster door zijn door Reggae beïnvloede highlife. Andere artiesten die dit genre voortzetten zijn Kojo Antwi en KK Kabobo.

Een andere vorm van muziek die geïntegreerd is met de Highlife is Gospel muziek. De Genesis Gospel Singers, Carlos Sekyi, Tagoe Sisters en Naana Frimpong zijn enkele succesvolle gospel-highlife muzikanten. De klassieke Highlife beweegt zich vooruit met nieuwe sterren als de Western Diamonds Band. Met een, nieuw leven ingeblazen, muzikanten vakbond en een toenemende ondersteuning van de regering, ziet de toekomst voor de Ghanese Highlife, om en thuis en in het buitenland te groeien, er goed uit.
De oneindige muzikale mogelijkheden en de echte Afrikaanse roots heeft grote aantrekkingskracht op de liefhebbers van Afrikaanse muziek wereldwijd.De Ghanese muziek is niet zo goed naar andere landen geëxporteerd als dat van andere Afrikaanse landen zoals Senegal en Kongo. Het is niettemin een land met een levendige muzikale erfenis dat veel andere stijlen heeft toegevoegd maar toch uniek blijft.
De eigen muziekliefhebbers van Ghana supporten een aantal internationale sterren die ook in het buitenland op volle zalen kunnen rekenen door de aanwezigheid van hun landgenoten.
Als het westerse publiek de Ghanese muziek nog niet hebben opgemerkt komt dat doordat de Ghanezen te druk zijn met het genieten van hun eigen muziek in plaats van deze bij een breder publiek te promoten.

Hiplife
Highlife giganten zoals E.T. Mensah zijn zeker internationaal bekend, maar in de moderne nachtclubs van Accra wordt het publiek tegenwoordig getrokken door hiplife sterren zoals Tic-tac en Obrafo. Hiplife is een interpretatie van de jeugd op de highlife met veel hiphop- en rapinvloeden. Eigenlijk is het zo: highlife hiphop = hiplife.
In relatief korte tijd heeft zich in Ghana, met de hoofdstad Accra als epicentrum, naast reggae en disco, een enorm levendige hiplife-cultuur ontwikkelt, die niet beperkt bleef tot binnen de grenzen van Ghana. De muziek wordt voornamelijk geuit in een mengeling van de lokale talen Twi, Hausa, Ga in een mix met Engels. Ook in de Amerikaanse hiphop scène is de hiplife, ondanks dat het gezongen wordt in locale dialecten, doorgedrongen.