,,Het lijkt alsof Afrikanen God meer aanbidden dan degenen die ooit hier het christelijk geloof hebben gebracht'', aldus Afede. Jammer genoeg leeft de meerderheid van de Ghanezen, evenals de meeste Afrikanen, desondanks nog in diepe armoede. Christenen onder hen, zo zei Afede, hebben het echter drukker met het bezoeken van bidstonden en gebedskampen dan met werken en produceren, waardoor de armoede in stand blijft.Ruim tweederde van de 24 miljoen Ghanezen is christen, zestien procent is moslim en negen procent hangt een animistische godsdienst aan. Ruim een kwart van de bevolking leeft onder de armoedegrens.

Misplaatst
De bevolking van Ghana lijdt aan een 'misplaatste spiritualiteit', merkte de Ghanese columnist Ekow Wilson-Baidoo onlangs op. Furieus keerde hij zich tegen misstanden in kerk en politiek, die onder een vernislaag van schijnheiligheid welig tieren. ,,De kerken in Ghana lijken op sociale clubs, waar je zakenpartners en vrienden ontmoet, een plaats voor drugsdealers en mensen met zieke bedoelingen; iemand vertelde me dat zelfs in de kerk mobieltjes worden gestolen.'' Veel kansels zijn veranderd in politieke zeepkisten voor ,,predikanten die prima begonnen, maar, eenmaal opgeklommen, zich wentelen in zelfvoldaanheid en luxe''.

De kerk heeft zijn eerste opdracht als plaats van bekering en herstel verloren, constateert Ekow teleurgesteld. Ouderlingen en diakenen zijn niet zelden regeringsambtenaren die zich met omkoping en fraude inlaten. Dominees vragen in hun preken openlijk om schapen en geiten. Zakenlieden met een vooraanstaande positie in de kerk bieden jonge meisjes baantjes aan, mits ze eerst met hen naar bed mogen. Kerkgangers die stelen en roddelen, zijn een normaal verschijnsel. ,,Wanneer hoorde u voor het laatst over wedergeboorte, over een puur leven, over heiligheid, over christenen die moreel uitblinken en hard werken?'', klaagt Ekow zijn medechristenen aan. Leer je kerkgangers de handen uit de mouwen te steken, in plaats van tijdens kantooruren met bidden en kerkelijke activiteiten bezig te zijn, hield stamhoofd Afede zijn collega's en voorgangers in de Ho-Kpodzikerk voor.Hij benadrukte dat het egoïsme van kerkleiders de wijdverbreide corruptie aanwakkert. ,,De kerk moet weer laten zien hoe een samenleving behoort te functioneren. De rol van de kerken bij onderwijs, gezondheidszorg en landbouw is van groot belang.''

Die oproep kreeg bijval van de evangelisch-presbyteriaanse voorganger Frances Amenu, die predikanten bezwoer zich meer in te spannen voor de economische ontwikkeling van het land. ,,Kindersmokkel, kinderarbeid en machtspolitieke spelletjes zijn dingen die niet passen bij de kerk.'' Ook benadrukte hij meer gebruik te maken van het gezag van traditionele leiders. Ds. Joseph Amenowode uit de Voltaregio viel hem bij. Hij wees erop dat veel Ghanese jongeren snel rijk willen worden en ongebreideld willen genieten. ,,Dat heeft een negatief gevolg voor de morele en spirituele situatie bij veel inwoners van ons land'', zei hij. ,,De kerk moet weer leiding durven nemen en haar leden aanspreken op hun gedrag.''

Hard werken
Columnist Ekow hekelt de tweeslachtigheid van zijn christelijke landgenoten en stelt dat de boodschap van hard werken overal in de Bijbel terug te vinden is. ,,Hoe kan het anders dat een deel van de wereld dat zoveel roept tot God, onderontwikkeld is gebleven, terwijl landen die dat niet doen vaak als modern en ontwikkeld worden beschouwd?''

Het is ,,verbijsterend'' dat desondanks sommige kerken dagelijks erediensten beleggen, nachtelijke gebedssessies organiseren, meetings voor vrouwen, jongeren of mannen ,,en nog een eindeloze rij activiteiten, in plaats van zich te concentreren op werken, op het tijd maken voor gezin, studie of huiswerk''. Ekow herinnert eraan dat geloof zonder werken dood is. ,,Hoe kan iemand beweren dat het goed met je gaat, als je alleen bidt en niet werkt? Maar dat God zegent en welvaart geeft zonder dat we onszelf hoeven in te spannen, is een misvatting onder veel Ghanese christenen.''